Dat Pöggsken
von am 17. Juni 2012 um 23:58 Uhr
Dieses Gedicht von Augustin Wibbelt hat unsere Oma uns früher immer – und immer wieder, dramaturgisch höchst mitreißend und schaurig faszinierend – aufgesagt. So schön.
Pöggsken sitt in’n Sunnenschien,
O, wat is dat Pöggsken fien
Met de gröne Bücks!
Pöggsken denkt an nicks.
Kümp de witte Gausemann,
Hät so raude Stiewweln an,
Mäck en graut Gesnater,
Hu, wat fix
Springt dat Pöggsken met de Bücks,
Met de schöne gröne Bücks,
Met de Bücks in’t Water!
(Und dass der Berliner Dialekt auch wat wunderbaret is, sieht man ja an der Berliner Klopsgeschichte. Danke für die Inspiration an @_jrg.)



















Results for week beginning 2012-06-11 « Iron Blogger Berlin am 18. Jun. 2012 um 11:29
[...] Dat Pöggsken [...]